الکساندر، میای؟ داریم میریم جزیره
کجا؟ جزیره
داریم میریم غواصی تا یه شهر تاریخی رو ببینیم
بعدش میریم بالای سخره
و به کشتی هایی که میان خوش آمد میگیم
از شهر تاریخی چی میدونی؟
پدربزرگ میگه: اون یه شهر زیبا بوده که زیر آب رفته
توسط زمین لرزه
و قرنهاست که زیر دریا خوابیده
ماهی یک بار سر از آب بیرون میاره
و برای یک مدت خیلی کم...
وقتی که صبح ستاره ها افسوس ترک زمین رو میخورن
توقف میکنه و به فکر فرو میره
و بعد همه چیز توقف میکنه زمان هم توقف میکنه
زمان ...اون چیه؟
پدربزرگ میگه: که زمان بچه ایه که...
تو ساحل تخته نرد بازی میکنه
حالا میای؟
ابدیت و یک روز
الکساندر
اینجا خوابت برده
و هیچی نخوردی
مزه ی نمک رو حس میکنم... طعم دریا تو دهنم هست
آخه این ها گذشته ی ماست
بذار منم فردا باهات بیام بیمارستان
اورانیا، شرایط رو سخت تر نکن...
بعدش هم، هر چیزی دیر یا زود تموم میشه
قهوه تو اتاقت اماده است
چمدون تو رو هم بستم
امیدوارم زیاد پرش نکرده باشی چون بی فایده هست...
خودت که خوب میدونی
اورانیا
بخاطر این 3سال که اینجا بودی ازت ممنونم
نمیدونم بدون تو چه بلایی سرم میومد
غذای سگ رو هم دادم
تو این چند ماه گذشته...
تنها تماسم با دنیای بیرون...
این همسایه ی ناشناسم بوده
که همیشه با یه موزیک مشخص به من جواب میده
اون کیه؟
اون چه شکلیه؟
یه روز صبح تصمیم گرفتم تا برم و ببینمش
ولی بعد نظرم عوض شد
شاید بهتر باشه نبینمش و تصورش کنم
مثل من، یه آدم منزویه؟
شاید هم یه دختر کوچولوئه...
که قبل از رفتن به مدرسه...
با همسایه ی ناشناسش موزیک میزارن
چقدر همه چیز زود گذشت
این رنج مشکوک...
سماجت من برای یاد گرفتن... برای دانستن...
بعدش تاریکی...
و سکوت در اطرافم...
سکوت
تمام اینها کاری کردند تا باور کنم که قبل از اتمام زمستان...
سایه‌های جاودانه‌ی قایق‌ها و عبور ناگهانی آنها در آسمان...
بودن با معشوقه ها در میان دشت ها با خورشیدِ در حال غروب...
و وعده ی فریبنده ی بهار...
تمام اینها کاری کردند تا باور کنم که قبل از اتمام زمستان...
تنها افسوس من، آنا...
-ولی فقط همین یکیه؟-
اینه که نباید همه چیز تموم شده باشه
چون تمام نوشته هام چرک نویس باقی موندن
به شکل کلمات در هم شکسته ی پخش و پلا
سوار شو
اهل کجایی؟
بلدی یونانی حرف بزنی؟
میخوای جای خاصی ببرمت؟
سلام پدر
چی باعث شده یک شنبه بیای اینجا؟
هیچکس تلفنت رو جواب نمیداد من 15 روزه که دارم زنگ میزنم
نگران شدم، چه اتفاقی افتاده؟
یک مدتی باید برم
نمیدونم این سگ رو کجا بذارم، کاترینا
نوشیدنی میخوای؟
- قهوه داریم - یه چیزایی برات آوردم
چندتا از نامه های قدیمیه مادرت نامه های مادرم؟
گفتی داری میری؟
کجا میری؟
میدونی که نیکوس تو خونه حیوون نمیاره
پس کارت چی میشه؟
کارم؟
تصحیح کتاب "محاصره ی آزاد" اثر سولوموس
بخش سومش ناتموم مونده
مگه قبل از مرگ مادر روش کار نمی کردی؟
گذشته از اون اصلا نمیفهمم
چطور نویسنده ی بزرگی مثل تو یکدفعه همه ی کاراش رو رها میکنه
تا یه شعر ناقص ِقرن نوزدهمی رو تموم کنه
نگو که اونم بیخیال شدی
نمیدونم
شاید نمیتونم کلمات رو پیدا کنم
این یکی پاکت نداره چرا؟
بخونمش؟
بیستم سپتامبر 1966 میلادی
"روز من"
مامان اغلب از اون روز برام حرف میزد
وقتی من بیدار شدم تو هنوز خواب بودی
نفس کشیدنت رو تماشا کردم
خواب می دیدی، الکساندر؟
دست هات رو طوری دراز کردی که انگار دنبال من میگشتی
یه پلک زدی و دوباره به خواب رفتی
یک اشک کوچولو از چشمات اومد
اون غلت زد، اون سفر کرد
از اونطرف بچه شروع به گریه کرد
دری باز شد
من به ایوان رفتم
و گریه کردم
صبح بخیر آنا
این روزها خواب های عجیبی می بینم
گریه کردی، آنا؟ چیزی نیست
گریه می کردی
چیزی نیست
چی شده؟
آنا، گریه می کردی چیزی نیست
خب؟
چطورم؟ زیبا مثل یک روز تابستانی
دروغگو باوجود اضافه وزن بخاطره حامله بودنم؟
لباست جدیده؟
یادت نیست؟ نه
از یکی از سفرهات برام آوردیش
تو فقط به کتابت فکر میکنی
آنا
کی میفرستیش برای ویراستار تا بتونیم باهم باشیم؟
ایکاش میتونستم زمان رو اونجا متوقف کنم
مثل پروانه بهش بچسبم تا نذارم پرواز کنه و بره
اومدند
برو آماده شو! سریع
برو آماده شو
در مقابل دریا دارم برای تو مینویسم بی حرکت، بی حس
در خانه، تو میتونی بوی شیر داغ و یاس مرطوب رو حس کنی
من برات مینویسم، من باهات صحبت میکنم
من خیلی احساس نزدیکی بهت میکنم
اما تو مانع این حس میشی
فکر میکنی که من کلمات تو رو تهدید میکنم، الکساندر ؟
همچنان، من فقط یک زن عاشقم
کوچولوت خوابه؟
با اون یکی مادربزرگش لب ساحله
مادربزرگ...مثل من خدایا، چقدر پیر شدم
می بینی دخترم
مادرت اینقدر نقش آدمای عوام رو بازی کرده که خودشم مثل اونها شده
همه ی نقش هاش عوام نبودن
مثلا: هکوبا کلیتنسترا
زن من همیشه در اوج بوده
پدر این همه اذیتش نکن
میخوای اسمش رو چی بذاری؟ تصمیم گرفتی؟
النی یا کاترینا
اما مادربزرگ حرف آخر رو میزنه
تو فوق العاده ای، میدونی آنا گوچولوی من یه مادره
من میرم گل ها رو بذارم تو گلدون
تا جایی که یادمه، خونه هیچ تغییری نکرده
این آخرین تابستونه بی خیالیه، الکوس
منظورت چیه؟
همه از مداخله ی ارتش قبل از انتخابات صحبت میکنند
اما شما سیاسیون رفتارتون بدرد نخوره
در شب، به تو نگاه کردم
نمیدونستم که خوابیدی یا فقط ساکت موندی
نگران بودم که به چی فکر می کنی
نگران از تجاوز به سکوتت
واسه همین اجازه دادم بدنم صحبت کنه
تنها زبونی که میشناسم
چون تنها راهیه که تو احساس تهدید نمیکنی
من فقط یک زن عاشقم، الکساندر
و بابای خوش شانسش کجا قایم شده؟
غرق در تفکراتش شده عمو مثل همیشه اسمش هست، خودش نیست
وقتی داره کار میکنه باید عین بچه ها آروم صحبت کنیم
پدر عصبانی میشه وقتی کسی مزاحم پسرش بشه
و حالا اگه مایلید بریم یک چیز جالب ببینیم
دنبالم بیاید
خوشگله، نه؟
من برهنه روی شنها قدم میزدم
باد می وزید
یک قایق عبور می کرد
تو بیدار نشده بودی
هنوز گرمای تو رو در بدنم حس میکردم
جرات این خیال رو نداشتم که من رو در خواب ببینی
اه، الکساندر...
اگه فقط برای یک لحظه باورش میکردم
به خودم اجازه میدادم برم و فریاد بزنم
چیزی گفتی، پدر؟
الان میخوای بری؟
من...من نمیدونستم
صبح بخیر
خوشحالم که اومدید میخواستم باهاتون صحبت کنم
میدونید، ما خونه ی تو ساحل رو فروختیم
خونه؟...فروختید؟
فردا صبح کلیدهاش رو تحویل میدم و بولدوزر کارشو شروع میکنه
این سگ شماست؟
میرم لباس بپوشم
به دل نگیر پدر
چت شده؟ رنگت پریده
اولین مسافرتمون رو یادته؟
شاید 15سالت بود
هردومون در یانین برای اون مسابقه تنیس لعنتی
تو باختی و شروع کردی به گریه کردن
پدر ما چاره ای نداشتیم
فقط 2نفر، نیکوس و من تو خونه ی به اون بزرگی
آسیب دیده بوسیله زلزله و بین ساختمون ها محاصره شده بود
ما دست تو دست کناراون دریاچه قدم زدیم
من همه کار کردم...
اما تو تسلی ناپذیر بودی
یک لیوان آب لطفا و یک ساندویچ
یه بچه ی غیرغانونی اینور مرز همراه منه
که چی؟
یه مهاجر کوچولو از آلبانی ظاهرا اصلیتش یونانیه
که چی؟
از اینجا تا مرز آلبانی چقدر راهه؟
دو ساعت...اکثر راه برفیه باید از کوه رد بشی
چرا از اون راننده اتوبوس نمیپرسی؟
اون به "پنتالوفو" میره تو شمال از مرز دور نیست
اون فرار کرده همیشه همین کارو میکنن
پلیس میگیرتشون و برشون میگردونه خونه
کار بی فایده ایه باز هم از اونجا بر میگردن
چجوری اومدی یونان؟
نمیخوای بهم بگی؟
روستاتون از مرز فاصله داره؟
اونجا خانواده هم داری؟ مادربزرگم
اون اتوبوس میره پنتالوفو نزدیک مرز
بعد این همه نمیتونم اینجا رهات کنم میفهمی؟
فردا باید سفرم رو شروع کنم وقتی ندارم...
برسی اونجا راننده برات یه تاکسی میگیره و میبرتت مرز
نمیخوای بری پیش مادربزرگت
پرنده تبعیدی کوچوکو
و ناراحت
کشور خارجی برای داشتن تو خوشحاله
و من اشتیاق تو را دارم
چی میتونم برات بفرستم گل کوچک من؟
گفتی "گل کوچک من" ؟
یه بار دیگه بگو
چی گفتی؟ اون آهنگه...یه بار دیگه بگو
نمیتونم اینجوری رهات کنم باید یه راهی پیدا کنم
میدونم تو چی میخوای
ولی نمیتونم اینجوری رهات کنم
نمیتونم
سلام
یک لیوان آب
کجا میشه یه تاکسی پیدا کنم این بچه رو ببره به مرز؟
پیدا کردنش راحت نیست جاده خرابه
دامادم تاکسی داره میخوای خبرش کنم؟
بله
تا 10 دقیقه دیگه میاد
یورگوس، 4تا راکی با یه چیزی واسه خوردن
اگه برات یه سیب بفرستم پلاسیده میشه
اگه برات یه به بفرستم خشک میشه
یه خوشه انگور سفید دونه هاش تو راه میریزه
برات یه قطره اشک میفرستم در...
چی شده؟ داری میلرزی
از اون پلیس ترسیدی؟
نه
این برای توئه
اون کلمه رو، تو بزرگراه یادت میاد؟
کورفولامو؟
میدونی شاعر چیه؟
اگه وقت داشتم داستان یه شاعری رو برات تعریف میکردم
کسی که کلمات رو میخرید
میفهمم
بریم، داری یخ میزنی...
بریم
گانگسترهای مسلح ریختن تو خیابون
مردها کل شب رو تیراندازی میکردن
اونها وارد خونه ها شدن
بچه ها گریه میکردن
روستا خالی از سکنه شد
راه عبور این بالاست
رفیقم سلیم راه رو بلد بود اون تازگی ها از اونجا رد شده بود
چندتا علامت بوسیله ی چندتا آدم بزرگ گذاشته شده
چندتا کیسه پلاستیکی که از درخت آویزون شده
اگه ندونی گم میشی برف تو رو می کشه
بعد از عبور از کیسه ها
به یه زمین خالی میرسی
سلیم شروع کرد به فریاد زدن
چون من نمی دونستم و به راه رفتن ادامه میدادم
"اونجا بمب های مخفی هست، احمق" اون بهم گفت
"بشین زمین"
نشستم
یک سنگ بزرگ برداشت
و پرت کرد جلوش
قبل از افتادن سنگ اون هم نشست رو زمین
هیج اتفاقی نیفتاد
بعد ما تا سنگ جلو رفتیم
اون من رو خم کرد
سنگ رو گرفت
و پرتابش کرد دورتر
من ترسیده بودم، سردم بود
ما دوباره شروع به راه رفتن کردیم
و با روش پرتاب سنگ
ما به اون طرف زمین خالی رسیدیم
ما از دور یه روشنایی دیدیم
من هیچ کس رو ندارم دروغ گفتم
من فردا از اینجا میرم بهت گفته بودم
بازم منو گذاشتی سرکار
یک ساندویچ لطفا
ممنون
تا حالا غذا خوردی؟
بعضی وقت ها
میدونم شاعر چیه واقعا؟
من از نزدیک دیدم
روزگاری شاعری بود
در قرن گذشته
یه شاعر بزرگ
یونانی بود
اما تو ایتالیا بزرگ شده بود و زندگی میکرد
یک روز، اون فهمید که یونانی ها
که تحت سلطه ی عثمانی بودن سلاح به دست گرفتن
تا دوباره آزادیشون رو بدست بیارن
پس در وجودش یه حسی از...
کشور ازدست رفته اش، دوران بچه گیش در جزیره
و چهره ی مادرش که هنوز اونجا زندگی میکرد، بیدار شد
اون دیگه آرامشی نداشت راه میرفت و هذیان میدید
هر شب خواب مادرشو میدید
تو لباس سفید عروسیش
که اونو صدا میزد
من تصمیم رو گرفتم
من میرم یونان نمیتونم اینجا بمونم
بعد از این همه سال یونان سلاح به دست گرفته
یک شاعر چیکار میتونه بکنه؟
آوای انقلاب رو سر بده
برای مرده ها گریه بکنه
چهره ی از دست رفته ی آزادی رو فریاد بزنه
روز بعد اون یه قایق تو ونیز گرفت
و به یونان برگشت به زانت...
جزیره ی خودش
اون چهره ها رو شناخت رنگ ها، عطرها...
خانه اش...
اما زبون کشورش رو بلد نبود
اون میخواست آواز انقلاب رو بخونه
اما نمیتونست به زبون مادریش صحبت بکنه
اون شروع به رفتن در توده مردم کرد
مزارع، روستای ماهیگیران
کلماتی که می شنید رو یادداشت میکرد
و بابت اونهایی که برای بار اول می شنید پول پرداخت میکرد
خبرش همه جا پخش شد
شاعر کلمات را می خرد
بعد از اون، هرجا که می رفت
فقیرهای جزیره جمع می شدند، پیر و جوان
و دنبالش میکردن تا کلمات رو بهش بفروشن
پرتگاه...
معطر...
شبنم...
جاری...
بلبل...
آسمان...
موج..
دریاچه...
ناشناس...
احساس...
مجنون...
مجنون
مجنون به من بگو، دیشب چی دیدی؟
شبی از شگفتی ها مینا کاری شده
شبی پر از جادو
مــجـنـون
و اون "سروده ی آزادی" رو نوشت
البته، شعرهای دیگری هم نوشت
از جمله اون شعر طولانی و ناتمامش
که اسمش رو گذاشته بود "زندانیه آزاد"
اون باقی زندگیش رو صرف کامل کردن اون کرد
اما هرگز کاملش نکرد چندتا کلمه کم داشت
من سگ رو آوردم ، اورانیا
جایی پیدا نکردم که بذارمش
مراسم ازدواج پسرمه
منو ببخش، نمیخواستم جشنتون رو خراب کنم
نمیدونم کجا بذارمش متاسفم
بذار فردا باهات بیام
عروس خوشگله
میدونی، دخترم و شوهرش خونه لب ساحل رو فروختن
میخوام که...
فکر کنم گرسنه باشه
لبخندت رو میبینم ولی تو ناراحتی
میخوای چندتا کلمه برات بیارم؟
واست گرون تموم میشن ها
بیگانه
بیگانه...تبعید
بیگانه همه جا
اون کلمه رو میفهمی؟
نه
از یه زن تو روستامون اون رو شنیدم
میخوای یکی دیگه بیارم؟
کجا؟ تو جزیره، آنا؟
مادر، می ترسم خورشید بهت آسیب بزنه
تازگی ها خواب پدرت رو می بینم
هر شب
دلم خیلی براش تنگ شده
خیلی زود رفت
تو مثل همیشه در سفر بودی اولین کتابم تو فرانسه چاپ شده بود
تو اصلا بهش نزدیک نبودی
تو همیشه با اون مخالف بودی
و اون از این قضیه رنج می برد
اما به محض این که تونستم برگشتم
شما دوتا چه نقشه ای می کشیدید؟
کلاهتون مادر
من باید پیش بچه بمونم ملپو و بچه ها باهاش هستن
من باید پیش بچه بمونم
ملپو هست، نگران نباش
سعی میکنم تو رو از بین کتاب هات بدزدم
تو زندگیت رو نزدیک ما گذروندی نزدیک من و دخترت...
اما نه با ما
می دونم که یه روز میذاری و میری
باد چشم های تو رو با خودش میبره
اما امروز رو برای من باش
انگار که آخرین روزه
امروز برای من باش
بریم شنا کنیم
به چی فکر میکنی؟
میخوام برم اون بالا
خائن
چرا عصبانی میشی، آنا؟ خواهش میکنم! زیاد طول نمیکشه
خواهش میکنم
زیاد طولش نمیدم
خائن
کریستوس...واسیلیس الکساندر...تابستان سی و نه
عصر بخیر
عصر بخیر دکتر
ببخشید، حواسم جای دیگه بود
من نگرانتون شدم ترسیدم که...
سریع تر از چیزی که فکر میکردید داره پخش میشه...درسته؟
بدنم دیگه فرمان نمیبره
بدنم که در لبه ی آینه محو میشه
و تبدیل به یک سایه میشه
فردا میرم بیمارستان تو گفتی: وقتی دردت بیشتر شد
میدونید
برای من خیلی سخت بود که...
در موردش به شما بگم
من احترام زیادی برای شما قائلم
نسل من با خوندن کتاب ها و شعرهای شما بزرگ شد
من دیگه باید برم
منتظرم هستن
کجا غیبت زد؟ دنبالت میگشتم
چی شده؟
سلیم
عصر بخیر
کی اجازه داده بیاین داخل؟ ممنوعه، نمیدونید؟
یه پسر که شیشه ماشین می شست رو امروز آوردن اینجا
یه اتوبوس اون رو تو بلوار زیر گرفته
بهتون که گفتم، ممنوعه
ببینید پزشک منو میشناسه
واقعا؟
بذار بهش تلفن بزنم
سلیم...
ای سلیم
چقدر حیفه که امشب نمیتونی با ما باشی
ای سلیم
من میترسم ، سلیم دریا خیلی بزرگه
اونجا چه چیزی انتظار مارو میکشه، سلیم؟
اونجایی که همگی خواهیم رفت، چه شکلیه؟
کوه یا دره پلیس یا سرباز
ما هیچ وقت جا نمیزنیم
الان تمام چیزی که میبینم دریاست دریای بی پایان
در شب مادرم رو جلوی در دیدم غرق در اشک
کریسمس بود، زنگ ها صدا مینواختن کوه پر از برف بود
اگه فقط اینجا بودی و با ما دوباره حرف میزدی
از تمام اون دروازه ها مارسی یا ناپل
از این دنیای پهناور
آهای سلیم! حرف بزن، باما حرف بزن از این دنیای پهناور
آهای سلیم! حرف بزن، باما حرف بزن...
آهای سلیم...
عصر بخیر
عصربخیر الان برمیگردم
تنهاتون میذارم بهتره
مادر
ببخشید که زودتر نیومدم
میدونی که، همیشه یه مشکلی هست
مادر
اومدم خداحافظی کنم
دارم میرم
الکساندر
الکساندر...میز غذا آماده است
اومدم...اومدم
ماریا، از برادر بزرگترم خوب مراقبت کن
من ارزشی برای تلاش ندارم اما بقیه دارن
کجا بودی؟ پدرزنت نگران شده بود
نه، من نه، مادرت
حزب چپ چی میگن، الکساندر؟
در چه مورد؟
بیا اینجا، بچه ها رو هم صدا کن
غذا آماده است الکساندر هم اومد
دنیا از اون بالا چه شکلیه؟
جادویی
دیر کردم مامان؟ تو هیچ موقع بزرگ نمیشی
مثل بچگی هات همیشه فرار میکنی میز غذا آماده است
آنا کجاست؟ داشت اون طرفی میرفت
آنا بیاین بریم تو غار اون بالا پناه بگیریم
من میرم دنبال آنا
آنا کجا میری؟
سرتو به باد میدی
فرار، فرار، به سوی دریای رها...
جزیره ات داره سفر میکنه
یکی از پیراهن هات که در بالکن مونده در باد میلزره
آه تو، در سایه ی اتاق پناه گرفتی
و صدای شب تو را به پرواز در میاره
من با چشمانی بسته به تو نگاه میکنم
من با گوشهایی گرفته به تو گوش میکنم
بی صدا به تو التماس میکنم
میز داره چیده میشه
بشقاب نقره ای
جهیزیه من
کجا گذاشتیشون؟
تا دیروز همینجا بودن
دیروز...
همینجا بودن
مادر چرا...
چرا هیچ چیز اونجوری که ما میخوایم نمیشه؟
چرا؟
چرا یکباره همه چیز تباه میشه؟
همه چیز در سکوت...
مابین درد و آرزو دریده میشه؟
چرا تمام زندگیم در تبعید بودم؟
چرا، حس در خونه بودن رو...
فقط وقتی به زبون خودم صحبت میکنم، دارم؟
زبان خودم
وقتی کلمات گم شده رو پیدا میکنم
یا وقتی که کلمات فراموش شده رو از سکوت بیرون میکشم
چرا فقط در اون حالت
میتونم صدای قدم هام رو تو خونه بشنوم؟
چرا؟
به من بگو مادر
چرا ما بلد نیستیم چطور عشق بورزیم؟
اومدم خداحافظی کنم
امشب داری میری؟
تو این تاریکی شب میخوای بذاری بری؟
فکر میکردم...
فکر میکردم که تو...
تو هم که بری من دیگه هیچکس رو ندارم
داری
به زودی به یه سفر بزرگ میری
دروازه ها...دنیای پهناور
خدانگهدار
پیش من بمون
دو ساعت تا رفتن قایقت مونده
من فقط امشب رو دارم
پیش من بمون
من میترسم
منم مثل تو میترسم
پیش من بمون
بهش میرسیم؟
ایستگاه اسوماتو
پنجاه دراخما دیگه
دوتا دانشجویی
ماریا، چرا وقتی دارم باهات حرف میزنم میذاری میری؟
دلیلی واسه دلخور نداری
ما به روشهای جدید بیان هنری نیاز داریم ماریا
روشهای دیگه ای برای حرف زدن اگه نتونیم پیداشون کنیم، بهتره حرف نزنیم
من دوست دارم عاشقتم با تمام وجود
اما تو داری به سمت پوچی میری
تو با اون نویسنده خودنمایی میکنی
تمام روزنامه ها از تو میگن من از این بابت خسته شدم
هنوز عاشقتم آخه چرا وقتی من حرف میزنم تو میری؟
هنرستان هنرهای زیبا
خاموش شدن آخرین ستاره در سپیده دم
خبر از نورانی ترین آفتاب را میدهد
بدون هیچ اثری از ابر و حرکت مه
در پهنه ی آسمان بیکران
از آنجا نسیمی می وزد
که صورت را نوازش میدهد
و گویی در اعماق قلب من نجوا میکند
"زندگی شیرین است"
و
"زندگی شیرین است"
بهم بگو...
تا فردا چقدر طول میکشه؟
وقتشه، درسته؟
"آرگادینی"
چی گفتی؟
"آرگادینی"
آرگادینی؟
یعنی: خیلی دیر
خیلی دیر
دیرهنگام در شب
باید برم
خدانگهدار
از مقابل دریا برای تو نامه مینویسم
دوباره و دوباره
برای تو مینویسم، با تو حرف میزنم
یک روز، وقتی که تو این روز رو به یاد بیاری...
به یاد میاری...
که با چشمانی باز نگاه میکردم
و با هر دو دستم نوازش میکردم
من اینجا در انتظار تو، دارم میلرزم
امروز برای من باش
الکساندر
آنا...
میخوای برقصی؟
میدونم دوست نداری...
اما امروز روز منه
آنا...من بیمارستان نمیرم
بیمارستان نمیرم، آنا
نمیخوام
دوست دارم برای فردا نقشه بکشم
همسایه ناشناس همیشه با همون موسیقی جواب منو خواهد داد...
و اونجا همیشه کسی خواهد بود...
تا کلمه ای به من بفروشه
فردا
فردا چیه آنا؟
یه بار ازت پرسیدم "فردا چقدر طول میکشه؟"
و تو جواب دادی
ابدیت و یک روز
نشنیدم
نشنیدم، چی گفتی؟
ابدیت و یک روز
آنا...
کوچ من به دیگر سو، امشب
با کلماتی، که برای تو می آورم
تو آنجایی...
و همه چیز راسته و در انتظار...
برای حقیقته
برای حقیقت
گل کوچک من...
غریبه...
من...
خیلی دیر...
گل کوچک من...
غریبه...
من...
خیلی دیر...
گل کوچک من...
الکساندر
ترجمه و زمانبندی دقیق از رامین https://subscene.com/u/976276